แบกะดินเดิน : เดินเที่ยว เดินกิน สไตล์คนเดินดิน

ห่างหายไปเดือนนึงพอดีกับการอัพเดต จนตัวผมเองยังคิดว่าเว็บจะหายไปหรือเปล่าช่วงที่ไม่ได้เข้ามา วันนี้เลยขอมาทำมินิรีวิวเล็กๆ กับร้านที่รสชาติไม่เล็ก อีกร้านนึง ใครที่ชอบทานซูชิมักจะไปตามร้านเฟรนไชน์ดังๆตามห้างบ้างอะไรบ้าง อยากจะพูดคำเดียวเลยว่า ด้วยราคาที่พอๆกัน คุณจะได้ของดีในระดับที่ไม่นึกเลยว่าที่กินมาก่อนหน้านั้นคืออาหารชนิดเดียวกัน และตอนนี้ผมกำลังจะพาทุกคนไปชิมซูชิที่ร้าน “ซูชิมาสะ” กันครับ [^ ^]

ร้านซูชิมาสะ ตั้งอยู่ในซอยพญานาค ที่สามารถเข้าได้จากทั้งฝั่งถนนบรรทัดทอง และถนนพญาไทครับ ากมาทางฝั่งถนนพญาไท ซอยจะอยู่ตรงข้างๆโรงแรมเอเซีย เลยเข้ามาประมาณ 200 เมตร จะเจอร้านซูชิมาสะอย่ทางขวามือครับ ตรงทางเข้าโรงแรม Siam Swana Hotel ตามรูปที่เห็นอยู่นี่เลย

ทันทีที่เดินเข้าไปในร้าน ผมก็ถูกเรียกให้ไปนั่งที่หน้าเคาเตอร์ครับ โอวว  เกิดมายังไม่เคยนั่งดูคนปั้นซูชิตรงหน้ามาก่อน แถมยังปั้นไปจ้องเราไป ดูกดดันพิลึก แต่การสั่งไปพลางมองของในตู้ไปพลางมันก็สนุกดีนะครับ ผมสั่งของหลายอย่างโดยการชี้จากตู้แบบไม่รู็ว่ามันคืออะไรแต่อยากลอง ก็สนุกดี (ชี้ไปก็อย่าลืมถามไปด้วยว่าคำละเท่าไหร่ ถึงราคาจะไม่แพง แต่บางชิ้นก็ถึงคำละร้อยสองร้อยได้นะครับ [- -“])

เมื่อครู่เราเห็นปลาหมึก มาฝั่งนี้เห็นซาบะดอง กะปลาเนื้อขาวๆ แต่ของพวกนี้ผมผ่าน ไม่ได้สั่ง เหอะๆ แม้จะไม่สั่ง ดูของในตู้แล้วก็รู้สึกว่ามันสดดีครับ ปลาเนื้อใสๆ ไม่ช้ำเลย

ชาร้อนกับซุปมาแล้ว ซุปนี่ตอนแรกผมก็ตกใจเพราะเค้าบกมาให้เฉยๆเลย แต่เป็นบริการของร้านครับ ไม่ต้องเสียเงิยเพิ่ม [^ ^]

เซทเล็กๆมาลองก่อน (จริงๆผมสั่งเซทที่หลากหลายกว่านี้ แพงกว่านิดหน่อย แต่ไหงเค้าจดผิดเอาอันนี้มาให้ก็ไม่รู้ คนทำเค้าก็ดูตั้งใจมากมาย เลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ กินแล้วก็ลองฝีมือได้เหมือนกัน 555+) ข้าวไม่แน่นมาก เครื่องก็หั่นมาหนาสะใจดีครับ

และแล้ว ของที่ผมชี้ๆสั่งมาจากในตู้ก็มาเสริฟ นี่แหละของที่ผมไม่เคยเจอในร้านเฟรนไชน์ที่ไหน ปลาไหลอาจจะเจอได้บ้าง แต่อีกสามอย่างที่วางบนนี้หลายคนอาจจะยังไม่เคยได้เห็นครับ

เริ่มที่คำแรกเป็นซูชิปลาข้าวสารครับ วางด้วยใบชิโสะ ดับกลิ่นคาวปลากันนิดนึง รสออกแนวจืดๆแปลกๆ หอมใบชิโสะดี จานนี้ได้คะแนนความแปลกจากผมไป ทว่า….

คำถัดมาครับ เป็นปลาเฮอริ่งอัดกับไข่กุ้ง กินไปเคี้ยวไปเจอไข่กุ้งกรุบๆไป เนื้อปลามีรสชาติดีอยู่แล้วในตัวครับ แทบไม่ต้องจิ้มซีอิ๊วเพิ่ม เสียดานที่ผมจิ้มไปซะจริงๆ ส่วนคำถัดมาเป็นปลาไหลย่าง ปลาไหลรสชาติเข้มข้น หนังกรอบ เนื้อไม่เละไม่นิ่ม จริงๆอยากกินแบบนี้ซักกอง แต่ตังที่มีคงสู้ไม่ไหว เหะๆ

อย่างสุดท้าย คือซูชิคำที่ผมนำมาเป็นชื่อตอนในครั้งนี้ครับ ซุชิปลาตาโต หรือปลาคินเมะไดครับ มองดู..เหมือนจะเป็นปลาธรรมดา ผมเองก็คิดแบบนั้นแหละ พอเข้าปากเคี้ยวเท่านั้น เนื้อปลาก็เหมือนละลายไปผสมกับข้าวในปาก อารมณ์ประมาณการ์ตูนญี่ปุ่นที่ใช้คำพูดเว่อร์ว่า “เหมือนเครื่องละลายได้” ยังไงยังงั้น เป็นคำที่อยากเคี้ยวนานๆ ให้รสชาตันค่อยๆไหลออกมา อร่อยยันกลืน ไม่นึกว่ามันจะมีปลาแบบนี้อยู่ด้วย ปกติจะรู้จักแต่ แซลมอน ปลาโอ ปลากระพง วันนี้ได้เจอของจริงซะแล้วครับ [^ ^]b

สุดท้ายเป็นคำล้างปาก ซูชิห่อเต้าหู้ครับ เครื่องคลุกกันตรงหน้าเราเดี๋ยวนั้นนั่นแหละ แล้วก็ยัดใส่เต้าหู้มาให้เราเลย ข้าวกับเครื่องที่คลุกมาเข้ากันดีครับ มีของดองด้วยอะไรด้วย ล้างคาวปลาที่อยู่ในปาก เหลือแต่ความสบายใจหลังจากที่ได้กินครับ

ผมได้อ่านบทความของท่านอื่นๆที่เคยไปชิมร้านซูชิมาสะมาก่อน ทราบว่าเชฟที่มาเปิดร้านเป็นเชฟของร้านหรูชื่อดังร้านหนึ่งมาก่อน แต่ราคาหั่นกันไปกว่าครึ่งๆด้วยวัตถุดิบที่คุณภาพเทียบเท่ากัน เพราะงั้น ใครอยากลอง ไปลองซะเลยดีกว่าครับ ก่อนที่เค้าจะขึ้นราคา [^ ^]

…………