.......สวัสดีปีใหม่ไทยครับ และสุขสันต์วันสงกรานต์ด้วย ช่วงวันหยุดติดๆกันที่ผ่านมาไปเที่ยวที่ไหนกันมาบ้างครับ ? หลายคนคงจะได้สุขกายสุขใจที่ได้กลับบ้านหลังจากที่ทำงานต่างถิ่นมานาน ส่วนตัวผมนั้นอยู่บ้านทุกวันอยู่แล้ว เลยหาเรื่องไปชมประเพณีของวันสงกรานต์ของต่างถิ่นต่างวัฒนธรรมดูบ้าง และประเพณีงาน"ไทยทรงดำ"ที่ผมได้ไปเยือนมานี่เอง จึงเป็นที่มาของชื่อเรื่องในครั้งนี้ "ผ้าสไบ..ห้าไห...ไทยทรงดำ" ครับ



ไทยทรงดำนั้น เป็นชื่อเรียกของชาว "ลาวโซ่ง" ที่พำนักอาศัยอยู่ในประเทศไทยมาเป็นเวลานาน จนถือเป็นชาวไทยกลุ่มหนึ่งเช่นเดียวกันเราครับ และการที่มีชื่อเรียกว่าไทยทรงดำนั้น มาจากเครื่องแต่งกายที่มีสีดำสนิท จะมีสีสันก็แต่งเพียงสไบและเครื่องประดับตามร่างกายเท่านั้นครับ งานประเพณีไทยทรงดำนี้จะมีการทำบุญในตอนเช้าเช่นเดียวกับงานประเพณีพื้นบ้านหลายๆที่ครับ แต่จุดไฮไลท์จะอยู่ที่งานตอนเย็นซึ่งชาวไทยทรงดำ จะมารวมตัวกันในงานรำและเผยแพร่วัฒนธรรมในแบบไทยทรงดำครับ ในงานครั้งนี้จัดขึ้นที่ ชุมชนร่มไทร ตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมือง ที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ครับ





คนมาที่งานกันมากขึ้นเรื่อยๆครับ โดยผู้ที่มาเข้าร่วมงานประเพณีไทยทรงดำแต่เดิมนั้นจะต้องแต่งกายในแบบชาวไทยทรงดำเพื่อเป็นการให้เกียรติแก่เจ้าของงานซึ่งก็คือชาวไทยทรงดำนั่นเอง ซึ่งจริงๆแล้วชาวไทยทรงดำแต่งกายโดยใช้เสื้อสีดำสนิทตลอดทั้งตัว และมีกระดุมกลมหัวแหลมถี่ๆตลอดแนวเสื้อครับ แต่ตอนนี้เมื่อยุตสมัยเปลี่ยนไป ผู้ที่มาเข้าร่วมงานที่ไม่ใช่ชาวลาวโซ่งแท้ เค้าก็อนุโลมให้แต่งการสีดำโดยไม่จำเป็นต้องเป็นเครื่องแบบของลาวโซ่งก็ได้ครับ



ผู้หญิงนั้นจะัแต่งการชุดสีดำทั้งตัว ในรูปคือชาวไทยที่แต่งกายสำหรับเข้างานของไทยทรงดำโดยนำเอาเอกลักษณ์เฉพาะอย่างอย่างผ้าสไบมาไว้ในเครื่องแต่งกายด้วย แต่สีดำของผ้าสไบของผู้แต่งในที่นี้สำหรับชาวลาวโซ่งแล้วถือว่าไม่เหมาะสมเท่าที่ควร แต่จะไม่เหมาะสมอย่างไรติดตามอ่านต่อไปตอนกลางเรื่องแล้วจะทราบครับ ^^



สำหรับผู้ชายก็แต่งกายด้วยผ้าสีดำเช่นกันครับ แต่จะมีผ้าขาวม้าผูกคาดเอวเอาไว้ ถ้าเป็นชุดที่ถูกต้องของชาวลาวโซ่งจะต้องมีกระดุมเงินตัวกลมหัวแหลมแทนที่กระดุมตามปกติครับ ชุดนี้ผมซื้อมาเพื่องานนนี้เลยนะเนี่ย ถือจะไม่ถูก 100% ก็เหอะ แหะๆ






กลับมาที่งานอีกครั้งครับ ตอนนี้คนก็มากขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย ในงานมีอาหารมาเลี้ยงแก่ผู้ที่เข้ามาร่วมงานด้วยครับ จุดหนึ่งที่ผมรู้สึกไม่ชอบในความมักง่ายของคนไทยก็คือ การที่มีผู้ที่ใส่เสื้อสีสันอื่นๆมาเข้าร่วมในงานนี้ด้วยยังไงล่ะครับ เนื่องจากงานนนี้ควรจะใส่ชุดสีดำตามประเพณีของเจ้าของงาน แต่กลับมีผู้ร่วมงานที่ใส่เสื้อสีแดง สีชมพู สีฟ้ามาด้วย ผมเองเป็นคนต่างถิ่นเห็นแล้วยังสลดแทนเลยครับ ช่างเถอะครับ เจ้าขิองงานไม่ว่าเราจะอารมณ์เสียก็กระไร จริงไหมครับ ?




















และคุณป้าถนอม หรืออาจารย์ถนอม คงยิ้มละมัย ที่มาพร้อมกับคณะนี้นี่เองทำให้ผมและทุกๆคนที่มาอยู่ร่วมกันในงานนี้ได้สัมผัสและทราบถึงความงดงามทางวัฒนธรรมของชาวลาวโซ่งครับ



คุณป้าถนอมได้กล่าวถึงการแต่งกายในแบบไทยทรงดำว่า เป็นการแต่งกายโดยใช้สีพื้นฐานที่มีตามธรรมชาติ และการคล้องผ้าสไบนั้นมีความหมายตามลักษณะที่คล้องสไบนี้ด้วย เช่นการคลอ้งคอผ้าสไบตามที่เห็นในรูปที่คุณป้าถนอมกำลังบรรยายนั้น เอาไว้สำหรับออกงานหรือไปหาชายหนุ่มคนรัก การคล้องโดยพันรอบคอไว้ข้างหนึ่งแสดงให้เห็นถึงความสุภาพเรียบร้อยสำหรับเข้าวัดไปทำบุญ และการนำผ้าสไบมาพันรอบเอวแสดงว่ากำลังจะไปทำงาน นอกจากนี้ยังมีเกี่ยวกับเรื่องสีด้วย โดยในเวลาปกติผ้าสไบนั้นจะต้องมีสีสันสดใส จะไม่ใช่สีดำมาเป้นผ้าสไบ เนื่องจากผ้าสไบสีดำนั้นใช้สำหรับสาวแก่แม่ม่ายที่สามีเสียชีวิตไปแล้วเท่านั้น นั่นเองครับคือเหตุผลที่ผมกล่าวไว้ในตอนแรกในเรื่องของผ้าสไบสีดำครับ



นอกจากนี้คุณป้าถนอมยังไ้ด้กล่าวถึงเรื่องของไหของชาวลาวโซ่งว่า ชาวลาวโซ่งนั้นจะต้องมีไหติดบ้านไว้ 5 ไห คือ ไหเกลือ สำหรับทำกับข้าว บ้านไหนไม่มีทำกับข้าวได้ไม่อร่อย ไหปลาร้า บ้านไหนทำปลาร้าดีทำกินก็ได้ทำขายก็รวย ไหเหล้า เอาไว้ร่วมนั่งพบปะสังสรรค์รับแขกผู้มาเยือน ไหเงินไหทอง แสดงให้เห็นว่าเป็นคนประหยัดมัธยัสถ์อดออม และสุดท้าย ไหหน่อส้ม ที่เป็นไหที่สำคัญสำหรับพิธีกรรมทางประเพณี ซึ่งหน่อส้มนี้ทำมาากหน่อไม้เอามาดองเปรี้ยวในไหนั่นเอง ปีปีหนึ่งชาวลาวโว่งจะมีพิธีเรียกบรรพชนมาทานข้าวร่วมกัน และกับข้าวในสำรับนั้นจะต้องมีแกงหน่อส้มด้วยทุกครั้งครับ








ระหว่างนี้คุณป้าถนอมก็อธิบายถึงการรำของงานไทยทรงดำว่ามีความหมายอะไรบ้าง เช่นเมื่อหนุ่มสาวได้มาพบกัน ต่างคนมาจากที่ห่างไกลกันก็จะได้มารู้จักกัน



ฝ่ายหญิงอาจจะคอยซักถามว่ามาจากบ้านไหน อยู่ที่ไหน มายังไง เป็นการพูดคุยเพื่อทำความรู้จักกันไปด้วย และระหว่างรำจะไม่มีฝ่ายใดต้องตัวกันเลย จะไดนได้ก็แค่เพียงไหล่เท่านั้นครับ






และเมื่อจบจากส่วนนี้ ต่อไปก็จะเป็นส่วนของการรำและการละเล่นเพื่อความสนุกสนานของชาวบ้านที่มาเข้าร่วมงานครับ ในภาพเป็นเด็กน้อยอีกคนนึงที่แต่งตัวอย่างถูกต้องมาในงานครั้งนี้ครับ



ในการรำก็จะมีทั้งวงหนุ่มสาววงผู้เฒ่าผู้แก่มาร่วมรำกันครับ โดยการรำจะเป็นการรำรอบเสาหรือรำรอบๆโต๊ะที่จัดเอาไว้ วงแคนวงกลองก็จะเล่นกันไปรำกันไปตลอดงานครับ






แต่ละวงก็จะรำกันไปอย่างสนุกสนาน ในการรำนี้ไม่มีใครบังคับนะครับ ทุกคนล้วนเข้าไปรำโดยสมัครใจ เพื่อผูกสัมพันธไมตรีกับทุกคนที่เข้ามาร่วมในงานครับ


ตอนที่ถ่ายรูปนี้กล้องของผมเกิดขัดข้องขึ้นมาเฉยๆซะแล้วครับ เลยทำให้ไม่สามารถเก้บภาพในงานต่อไปได้อีก เพราะหลังๆจังหวะดนตรีจะเร้าใจขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ทุกคนสนุกสนานกันมากขึ้นครับ เสียดายที่ไม่มีโอกาสได้เก็บภาพเหล่านั้นไว้ อย่างไรก็ตามครับ การได้มาเยือนถิ่นของไทยทรงดำหรือชาวลาวโซ่งครั้งนี้ ทำให้ให้ผมได้เห็นประเพณีวัฒนธรรมอันทรงคุณค่าและแสนงดงามอีกอย่างหนึ่งของประเทศไทยครับ





//////////////////////////////////////////////////////////////////////

ขอขอบคุณข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องราวของประเพณีไทยทรงดำจาก

- http://www.codi.or.th
- http://www.thaisongdumphet.is.in.th/
- http://thai.tourismthailand.org/

งือ..ยังไม่ออกจากประจวบเลยนิ...

พ่อเค้าก็เคยมีแฟนเป็นสาวลาวโซ่งนะ(แต่ไม่ใช่แม่เค้าหรอก)

แต่พ่อไม่เคยเล่าถึงประเพณีหรืออะไรให้ฟังเลยน่ะ

เค้าเพิ่งรู้นะเนี่ย... - -"

ไม่ได้เข้ามาซะนานมาถึงก็ได้อ่านอะไรดีๆเลย. เจ๋งดีครับ ได้ดูวัฒนธรรมที่ไม่เคยเจอมาก่อน ไว้่เอามาลงอีกแล้วกันนะครับ จะคอยติดตาม

[JUSTIFY] ดีจ้า หวาดดีพี่น้องชาวไทยดำกันด้วยนะเอ่อมะรู้ว่าพี่น้องร่มไทรจะเข้ามาอ่านกันตอนไหน คิถึงทุก ๆ คนและก็อยากไปเทียวมาก ๆ เลย คิถุงเด็กๆ ทุก ๆ คนนะ เบอร์มีมะเห็นโทรมาบ้างเลยอะ โรงเรี่ยนคงเปิดกันแว้วสิ ตั้งใจเรียนละ รู้ป่าวเนี่ยะว่าคัยมาแม้นหั้ย พี่เบลล์นะจ๊ะสาวน้อยแม่ประจันต์จ้าแล้วใว้เจอกันใหม่นะเมื่อมีโอกาส น่าจะเป็นปีหน้าเมื่องานวนมาใหม่อีกครั้ง เออจริงสิ ปีใหม่ตรุษจีนที่วันแม่ประจันต์จัดงานปิดทองนะอย่าลืมมาให้ได้ละ เปิดงานวันแรกมีไทยทรงดำนะจ๊ะมาด้วยละ ขอเชิญทุกๆคนด้วยนะ ไว้เจอกันใหม่มีเวลาแล้วจาเข้ามาเม้นให้ใหม่นะไปละ ดีจ้า [/JUSTIFY]
[JUSTIFY] [/JUSTIFY]

เราก็เป็นลูกลาวโซ่งนะ ไปเที่ยวงานไทยทรงดำที่ชุมพรมา การแต่งกายเค้าน่ารักมาก โดยเฉพาะเด็กๆ
ตอนนี้อยากใส่ชุดแบบเค้าบ้าง แต่จะหาซื้อได้ที่ไหน

แม่หญิงลาวอยู่งามแต้ ๆ